I Shall Be Alive

Time to open the windows of my hidden rooms;

a breath full of life may enter

There is a path I see, but I do not feel

How could there be no space for my organs,

while nothing was taking up space inside me? 

-including me- 

Would my face stop aching 

if I released my frozen expressions into your hands?

I am pushing the ground with a soft 

fluid presence

to yield into my own being

Can I take a deep breath that fills my lungs with life 

and leaves space for the new while I breathe out?

How can I forget my right to be alive,

while I carry the earthy existence of my blood

and the air within my lungs?

I shall yield into my body 

like settling back home

and listen to the song of this place; 

reminding me, 

showing me the ways to uncover the answers 

to my hidden questions

Then, I shall remember what I have forgotten

to be me and alive,

no matter how obscure and frightening it may be, 

yet soft and compassionate

Then, I can remember how to take space and be myself

if I ever forget again

Idil Tatar

......................

Turkish version:

O Halde Canlanayım

Vaktidir açmanın gizli odaların kapılarını;

yaşam dolu bir nefes girsin içeri

Bir patika görüyorum ama hissedemiyorum

Nasıl olur da yer bulunmaz organlarıma,

oysa içimde hiçbir şey yer kaplamıyorken?

-ben dahil-

Diner miydi yüzümdeki sızı, 

kaskatı donmuş ifadelerimi eritip akıtsaydım ellerine?

Yeri itiyorum yumuşak

akışkan bir var bulunuşla

kendi varlığıma yerleşmek için

Ciğerlerime yaşam dolu derin bir nefes alıp

verirken yeniye yer açabilir miyim?

Nasıl unuturum canlı olma hakkımı,

taşıyorken kanımın topraksı varlığını

ve ciğerlerimde havayı?

O halde yerleşeyim bedenime

bir eve yeniden yerleşir gibi

ve şarkısını dinleyeyim bu mekanın;

bana hatırlatan,

cevaplarını gün yüzüne çıkaracak yolları gösteren

içimde saklı soruların

O zaman hatırlayayım unuttuğum her ne varsa

kendim olmayı ve canlı olmayı,

ne kadar belirsiz ve ürtücü olsa da,

yine de bi o kadar yumuşak ve şefkatli

Ve sonra, yeniden hatırlarım yer kaplamayı ve kendim olmayı

olur da bir gün unutursam yine

Idil Tatar