Pisi Pisi If my life blossomed I would be a plum tree Would you surround me? If you asked me which way to go "i could be anywhere I can dance" Follow the cats They know the way Use your lips and whistle “pisi pisi” Do not plan to find me Take the ride on a dream Think of an idyllic place Birds will take you To where the daisies are poems for the eyes And you are The wind that lifts me up Come Let’s shine I want to fly high on love Idil Tatar

Time to open the windows of my hidden rooms; a breath full of life may enter There is a path I see, but I do not feel How could there be no space for my organs, while nothing was taking up space inside me? -including me- Would my face stop aching if I released my frozen expressions into your hands? I am pushing the ground with a soft fluid presence to yield into my own being Can I take a deep breath that fills my lungs with life and leaves space for the new while

Bir sarkacın ucundayım bilinmeyen bir zamanın belirlenemez bir noktasında Öngörülemeyen bir ritimde kaybolmuş yönlere bilinçsiz bir hareket içindeyim İçimdeki dışımda dışımdaki içimde ben, benim içim/ndeyim Aradığım bir şey var Neden aradığımı bilmeden Arıyorum Bulduklarım oluyor İçlerine giriyorum İçimde kayboluyorum Kaybolmaktan yola çıkıyorum Bulmaya doğru gidiyorum Ne aradığımı bilmiyorum Bulduklarım oluyor Sıkı sıkı tutunuyorum onlara Kaybolmaktan korkuyorum Bulmuşlukta

The vital energy of life for Kohut stems from a healthy self, which is characterized by a balanced dynamic between ideals, ambitions, and joy. In Freud’s terms, however, the vital energy of life was libidinal energy rooted in the id, and the ego (which holds ideals, ambitions, and emotions like joy) was not a source of such energy. According to Freud, libidinal energy through the psycho sexual developmental stages is first projected onto inanimate objects such as childhood

20.07.2025 Lyon’da güneşin çağırdığı bir sokak iki yönlü seyahat: “ben seyir ederim alemi, seyir eder alem beni” Yağmuru bekleyen bir günde, sokakların boşaldığı saatlerde vardım Lyon’a. Vardım diyorum da bedenimin bulunmuş olması yetmiyordu varmış olmam için. Daha önce yoktum orada. Bir deneyimimiz olmamıştı birlikte. Tanımıyorduk birbirimizi. Ben şehir için yoktum; şehir de benim için yoktu, henüz. Çantamı bıraktığım gibi şehrin devinimine, sokaklarına karışmak istiyordum.

Türkçesi sayfanın devamında. Llegué a Barcelona como una mujer que carecía del apoyo del mundo masculino, con manos y pies fríos, en búsqueda de su fuego en un clima cálido del alma para las mujeres. Tenía sueños de bailar por las calles, ponerme ropas de muchos colores y reír a carcajdas. En la realidad, me siento golpeada por la ciudad: por el ruido, por el consumo, por la suciedad, por los robos, por el alquiler alto, por el cambio constante. Nunca podía imaginarme viviend

Kararsızlıklarla dolu bir zihin, bir şeyler sezen sezgilerimi duyamayan, duysa da duyduğuyla ne yapacağını bilemeyen, dolu bir zihin....

a somatic poem through the lenses of Body-Mind Centering They talk about vision I feel you from your skin They perceive you by your face...

Performans güncesi

17.03.2021 Demet Kurtoğlu Taşdelen, Kendini Varedebilme Etiği isimli kitabında kişinin etik bir yaşamı nasıl sürebileceğini, varolma...

Üşüyorum, doğdum mu?

Nisan 2020 Rüya Günlüğü “Kilimin altına süpürülüp unutulan tozlar, kavanozlarda çürüyüp giden reçeller, temizlenmeyen kuytu köşeler gibi...